ابداعات محمد رضا شجریان

در نمایشگاه سازهای ابداعی محمدرضا شجریان که در اردیبهشت سال ۱۳۹۰ برگزار گردید، ۱۴ ساز ابداعی و ۱۰ سنتور در اندازه‌های مختلف عرضه گردید. سازهای به نمایش در آمده، شهرآشوب، صراحی‌آلتو و صراحی برای جایگاه صدای کمانچه، شهرآشوب آلتو برای صدای آلتو (یک‌چهارم بم‌تر)، شهنواز و بم‌صراحی جایگاه صدای ویولونسل، شهنواز و شاه‌صراحی جایگاه صدای کنترباس، کرشمه و باربد جایگاه صدای تار، ساغر جایگاه صدای تار و رباب آلتو و تندر با تعداد ۱۴ خرک به نمایش در آمدند. همچنین در این نمایشگاه علاوه بر سازهای جدید، سنتورهای دست‌ساز ساخت محمدرضا شجریان نیز که در دوران جوانی طراحی و ساخته شده بود، به نمایش در آمد. این سنتورها شامل سنتور آزمایشی و تحقیقاتی ساخته شده از چوب گردو و سنتورهای سل‌کوک با تعداد ۱۰ خرک، سنتور فاکوک با ۱۱ خرک ساخته شده با چوب ساج، سنتور می‌کوک با ۱۳ خرک، سنتور سی‌کوک با ۱۰ خرک، و سنتور دو کوک سوپرانو با ۱۱ خرک هستند.
تعداد زیادی از این سازها قبلاً در کنسرت‌های اخیر محمدرضا شجریان در خارج و داخل از ایران به وسیله نوازندگان گروه شهناز به کار گرفته شده‌اند.
محمدرضا شجریان در خصوص ضرورت ایجاد نوآوری در موسیقی ایران گفت:
در طول ۵۰ سالی که کار حرفه‌ای می‌کنم و به طور تخصصی با صدا ارتباط دارم، نیاز به صداهای جدید را احساس می‌کردم و همیشه کمبود این صداها مرا آزار می‌داد.
او همچنین اضافه کرد:
در کنسرت‌هایی که داریم لابه‌لای سازهای سنتی از این سازهای ابداعی نیز استفاده می‌کنیم، چون باید آنها را در کنار سازهای سنتی قرار دهیم تا به مرور جایگاه خود را در میان مخاطبان شان پیدا کنند. من نمی‌توانم از همان لحظه نخست این سازها را به صحنه بیاورم. این کار درستی نیست.
زمان نمایشگاه[ویرایش]
نمایشگاه سازهای ابداعی محمدرضا شجریان از تاریخ ۱۹ اردیبهشت تا ۲۳ اردیبهشت ۱۳۹۰ ادامه پیدا کرد.
انتقادها:
در نخستین واکنش‌ها، عده‌ای به شجریان برای معرفی سازهای جدید تاختند، گروهی او را تحسین کردند و برخی نیز بر او خرده گرفتند که معرفی ساز تازه، نیازمند بحث‌ها وتجربه‌های فراوانی دارد. در این میان، حسین علیزاده که در اواخر سال ۱۳۸۹ تور کنسرت‌های بداهه‌نوازی خود در ایران را برگزار می‌کرد، در جریان برگزاری یکی از کنفرانس‌های مطبوعاتی‌اش، انتقاداتی را متوجه سازهای ابداعی استاد شجریان وارد کرد. انتقاداتی که هر چند برای نخستین بار گفته نمی‌شد، اما این بار این او بود که دیدگاهش را دربارهٔ سازهای ابداعی بیان می‌کرد. علیزاده با بیان اینکه با تغییر شکل ظاهری سازها، اتفاق تازه‌ای در موسیقی ایران نمی‌افتد، ابراز داشت:
این حرکات که معمولاً سبب می‌شود تا مخاطب عام به آن علاقه نشان داده و آنچنان جذب شکل و شمایل این ساز می‌شود که دیگر اصول مهم‌تر موسیقی مانند خلاقیت هنرمند را از یاد برده و تنها تحت تأثیر شکل این سازها قرار می‌گیرد.
ویکیپدیا

Legg igjen en kommentar

Din e-postadresse vil ikke bli publisert. Obligatoriske felt er merket med *